[เทศกาลฮาโลวีน] / โทบิซาวะ มิซากิ
มิซากิ: “งือ~ การทำความสะอาดเนี่ย ยุ่งยากชะมัดเลย~”
มาซายะ: “ยุ่งยากตรงไหนกัน…… มิซากิ เธอยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ”
มิซากิพร่ำบ่นพลางแกะสติ๊กเกอร์รูปฟักทองที่ติดอยู่ตรงหน้าต่าง เธอนอนเกลือกกลิ้งในชุดที่สวมสำหรับงานฮาโลวีนปาร์ตี้ แกว่งมือแกว่งเท้าไปมาพร้อมกับจ้องมองมาที่ผม
มิซากิ: “มาซายะไม่เป็นห่วงเป็นใยฉันบ้างเลย เบื่อฉันแล้วใช่มั้ยล่ะ!”
มาซายะ: “ไม่ได้เบื่อนะ อีกอย่าง รีบๆ ลุกขึ้นมาแล้วช่วยกันเก็บกวาดได้แล้ว”
มิซากิ: “อันนี้คือสิ่งที่เขาเรียกกันว่า ‘ยุ่งจนอยากยืมมือแมว*’ สินะ”
มาซายะ: “มิซากิไม่ใช่แมวสักหน่อย”
มิซากิ: “ใครบอก เมี้ยว~ ตอนนี้ฉันเป็นแมวดำล่ะ เมี้ยว~”
มาซายะ: “เทศกาลฮาโลวีนจบไปแล้วนะ”
มิซากิ: “ยังไม่พ้นวันสักหน่อย นี่ มาเล่นด้วยกันกับมิซาเหมียวกันเถอะ~”
มิซากิเอนตัวนอนบนเก้าอี้ ทำท่าเลียนแบบแมวกวัก ถ้าให้พูดตามตรงก็น่ารักอยู่หรอก… แต่จะปล่อยให้มิซากิทำตามอำเภอใจแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ผมเมินเฉยและยื่นมือไปยังริบบิ้นสีส้มที่ห้อยลงมาจากเพดาน
มิซากิ: “เดี๋ยวสิ มาซายะ…… เมี้ยว!?”
มาซายะ: “มิซากิ!?”
ตึ้ง! เสียงดังสั่นหวั่นไหวกังวาลไปทั่ว ดูเหมือนว่ามิซากิจะตกจากเก้าอี้และทั่วทั้งตัวมีริบบิ้นพันอยู่
มิซากิ: “เจ็บจัง…”
มาซายะ: “เป็นอะไรมั้ย!?”
มิซากิ: “ไม่รู้สิ ดูเหมือนว่าริบบิ้นพันตัวอยู่ล่ะ”
มาซายะ: “รออยู่นิ่งๆ แบบนั้นจะดีกว่านะ เดี๋ยวเกิดบาดแผลเข้า”
มิซากิ: “เอ๋!? คิดจะปล่อยทิ้งไว้แบบนี้เหรอ มาซายะอยากเล่น fetish แผลงๆ ประหลาดๆ กับฉันงั้นเหรอเนี่ย”
มาซายะ: “เปล่าเว้ย!
ผมตั้งใจไว้ว่าจะปล่อยทิ้งไว้แบบนี้ แต่ก็เกรงว่าจะทนรับความเซ้าซี้และรบเร้าขอให้ช่วยดูแลของมิซากิไม่ไหว แทนที่จะมาพูดคุยเรื่องเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งตัวแบบนั้น สู้รีบไปช่วยเหลือเธอเสียยังจะดีกว่า
มาซายะ: “ช่วยไม่ได้นะ…… เดี๋ยวจะแก้ริบบิ้นให้เอง”
มิซากิ: “ค่า~! ฝากด้วยนะ”
มาซายะ: “ให้ตายเถอะ ผูกกันแน่นจริงเชียว ริบบิ้นพันกันจนเป็นปมแล้วเนี่ย”
มิซากิ: “นั่นสินะ~”
มาซายะ: “เอาล่ะ เริ่มจากตรงนี้…… อ้าว แก้ปมไม่ออก”
มิซากิ: “ว๊าย จั๊กจี้นะ! มันจั๊กจี้นะมาซายะ!!”
มาซายะ: “ขะ… ขอโทษ งั้น ลองอันนี้ดู”
มิซากิ: “ว๊าย!”
มาซายะ: “ไม่ได้เหรอ…… งั้น ตรงนี้ละกัน”
มิซากิ: “อ๊ะ อ๊าง! ดะ… เดี๋ยวสิ! จะจับตรงนั้นไม่ได้นะ!”
มาซายะ: “……จงใจสินะ?”
มิซากิ: “ม่าย~ช่าย~น้า~! ก็เพราะมาซายะเอาแต่แตะต้องส่วนที่มันแปลกๆ นี่นา”
มาซายะ: “ใครจะไปทำแบบนั้นกันเล่า! รอบนี้ของจริงแล้ว มิซากิ ยื่นมือมาทางนี้ที”
มิซากิ: “รับทราบ~”
หลังจากนั้นผมก็จัดการแก้ริบบิ้นที่พันกันออกได้อย่างไร้ปัญหา มิซากิถูกปลดเปลื้องจากพันธนาการ เธอยืดเหยียดตัวราวกับแมว
มิซากิ: “อา… มาซายะได้ค้นพบ fetish ใหม่แล้วล่ะ”
มาซายะ: “จะบ้าเหรอ ใครจะไปชอบแบบนั้นกัน ไม่ได้ตั้งใจเล่นแผลงๆ แบบนั้นสักหน่อย! มิซากิเองก็เถอะ รีบๆ มาช่วยกันทำความสะอาดเถอะ”
มิซากิ: “ค่า~”
มิซากิยื่นมือไปยังของเล่นรูปผีที่ห้อยลงมาจากเพดาน เธอจะยังจดจำความผิดพลาดเมื่อครู่นี้ได้หรือไม่ เอาเถอะ…… ถือว่าเป็นผลพลอยได้ก็แล้วกัน ผมเก็บเงียบเรื่องนี้ไว้ดีกว่า
猫の手も借りたい (neko no te mo karitai) เป็นสุภาษิตญี่ปุ่น แปลตรงตัวว่า “มือแมวก็อยากจะยืม”
ความหมายคือยุ่งมากๆ อยากได้ความช่วยเหลือจากใครก็ได้ แม้กระทั่งความช่วยเหลือจากแมวก็อยากได้เช่นกัน